Rich van Kralingen legt de voorzittershamer neer, maar blijft betrokken bij het nieuwe museum Fortresse Holland.
Rich van Kralingen legt de voorzittershamer neer, maar blijft betrokken bij het nieuwe museum Fortresse Holland. Foto: Ger den Reijer

‘Het is een virus waar geen genezing van mogelijk is!’

Algemeen 801 keer gelezen

Hellevoetsluis - Na zich 53 jaar ingezet te hebben voor het Stadsmuseum, heeft Rich van Kralingen de voorzittershamer neergelegd. Hij is nu uitsluitend nog als vrijwilliger en vraagbaak betrokken bij Fortresse Holland, waarin het stadmuseum is opgegaan.

Rich was als jongetje van vijf jaar altijd aan het struinen. Hij vond oude spijkers en stak die tot ongenoegen van zijn moeder in zijn zakken. Zijn vader was visser en vroeger legde die zijn bootje ter hoogte van restaurant Aquarius op het droge. Daar was toen een strandje. Hier werd het vaartuig gerepareerd en begin jaren ’70 van de vorige eeuw zocht en vond Rich de klinknagels die destijds werden gebruikt. Dit was het zaadje waarop zijn historische nieuwsgierigheid is gestoeld.

Dokter Walters
“Ik was vroeger altijd aan het graven en zoeken. Op de wallen zocht ik naar oude kogels en vervolgens maakten we een kruitspoor, dat we in brand staken. Ook las ik veel in historische boeken en luisterde ik geïnteresseerd naar verhalen van vroeger. Dr. Walters was onze huisarts en als mijn vader vis stond te bakken achter zijn winkel aan de President Paterstraat kwam hij vaak ‘proeven of de vissen goed waren gebakken.’ Zo raakte ik bekend met zijn verzameling uit de historie van Hellevoetsluis, die hij toen reeds had.”

Aan de wieg van de Oudheidkamer, later Stadsmuseum, stonden huisarts J.J. Walters, ondernemer Kleijkamp en hoofdonderwijzer Hoogkamer van de openbare school Nieuw-Helvoet. Zij waren sinds 1968 bezig met het verzamelen van historische feiten en kenmerkende voorwerpen uit de Hellevoetse geschiedenis. “Van de familie Kleijkamp leerde ik veel, zij voedden ons met veel verhalen over hoe het vroeger was,” vertelt Rich over die jaren. “Burgemeester Aartsen stelde een ruimte beschikbaar op de zolder van het Prinsenhuis. Daar stond de oude commode van de familie Kleijkamp en dat was mijn werkbankje. Wat later kregen we een paar vitrines in de hal tot onze beschikking, maar die zaten ook zo vol. Later werd overal wel wat gestald. Op een deel van de zolder van de Machinistenschool in De Veste hebben we nog boeken van de scheepsbewegingen van het Kanaal door Voorne in opslag gehad. Die waren bij het vuil neergezet en die hebben wij gered.”

Ons museum
“In 1970 werd de Oudheidkamer opgericht, in 1978 werd een ruimte boven het Brandweermuseum betrokken,” gaat hij verder. “In 1994 werd er verbouwd en kregen we een eigen ingang.” Vervolgens werd de Oudheidkamer in 2013 omgedoopt tot Stadsmuseum Hellevoetluis. Na zijn pensionering op jonge leeftijd stak Rich wekelijks zo’n 40 tot 50 uur in het vrijwilligerswerk. Zijn echtgenote hierover: “Als Rich al die uren in ons huis zou hebben gestoken, dan hadden we nu in een paleis gewoond. Maar geen kwaad woord erover hoor.” Rich gaat verder: “Maar noteer je wel dat iedereen net doet of ik het allemaal zelf heb gedaan, maar we hebben er met tientallen vrijwilligers aan gewerkt. Ik zeg altijd: het is ons (!) museum.”

Mijlpalen
Mijlpalen waren er de afgelopen jaren te over; met name tentoonstellingen. Zoals de tentoonstellingen over Willem & Mary, de Watersnood en die over de oorlog van ‘40 - ‘45, er zat heel veel werk in, maar het zijn de hoogtepunten van de afgelopen periode. Voor Rich was het ook leuk om beurzen af te struinen en soms in opdracht van Leen Hordijk van het Streekarchief Voorne-Putten op veilingen bepaalde prenten aan te schaffen. Zijn vrouw: “Uren kon hij ronddolen in antiquariaten, als ik hem kwijt was dan wist ik al tevoren dat hij ergens boven een winkel op een tweede verdieping of zolder zat te neuzen.” Hellevoetsluis moet Rich van Kralingen dankbaar zijn. Samen met alle vrijwilligers heeft hij een grote bijdrage geleverd aan het conserveren van het historisch erfgoed. De schatkamer van het Stadsmuseum met vele duizenden stukken, scans van foto’s en kaarten, veel bezienswaardigheden en wetenswaardigheden en bijzonderheden is dankzij de inzet van hem goed en deskundig bewaard gebleven en toegankelijk gemaakt. “Het stopt nooit.”

Kijk voor meer nieuws uit Hellevoetsluis op groothellevoet.nl